Waarom zouden we ons laten doen door lobby’s?

Standaard

Al die jaren dat Toon Eerdekens en ik samen aan één touw trekken om te ijveren voor een verbetering en afbouw van de vuile plastieksoep in onze rivieren en oceanen die onze ecosystemen, flora, fauna en zelfs voedselveiligheid bedreigen, lijken al onze inspanningen om zeep en afgezwakt voor de invoering van statiegeld door een oersterke lobby van de verpakkingsindustrie en het verzet van OVAM dat ook rentabiliteitsdaling tegemoet ziet, wanneer ze minder gratis pmd-zakken met petflessen en drankblikjes mogen ophalen. Anders krijgt de burger daar bij inlevering statiegeld voor en dat zet aan tot een properder openbaar domein met minder zwerfvuil, cfr. Duitsland.

Als redacteur voel ik me wel bekocht door Schauvlieghe, die echt waar geen ballen heeft om toch maar door te gaan tegen de stroom in. We zien ook in het dossier Essers om waardevol natuurgebied zomaar op te offeren voor uitbreiding van Essers en inplanting van industrie in de Groene Delle. Er staat inderdaad economische ontwikkeling tegenover met de creatie van jobs in plaats van natuur. Tegenstanders staan dan ook terecht vooraan voor het behoud van groen, maar in hoeverre zijn die allemaal groen in hun handelingen. Zij rijden toch waarschijnlijk ook met vervuilende dieselwagens en zullen zelfs één of meerdere malen het bezoedelende vliegtuig nemen om naar vakantieoorden te trekken.

Heel die actievoeringen zijn ook niet zuiver op de graad voor het klimaat en milieu. Dringend moeten er mensen opstaan die met zuivere bedoelingen ijveren voor een beter milieu en klimaat in ons land en in de wereld. Helaas is dat een illusie en vele illusies ben ik wel rijk, ook zeker met de dreiging van het uitstel in afstel voor in invoering van statiegeld op petflessen en drankblikjes of plastiekafval in 2018, op het einde van de Vlaamse legislatuur, want in de volgende is het twijfelachtig of de ingeslagen lijn van Schauvlieghe door een andere partij met een andere visie wordt verdergezet.

Lobby’s zijn sterk en hebben veel geld. Producten van de sectoren – waarvoor lobbyisten werken – worden geconsumeerd zonder al te veel vragen maar kijkend naar vooral de prijs door de verbruiker. Maar er zijn ook burgers die milieubewust kopen en kijken naar de ecologische voetafdruk. Helaas is deze groep klein in vergelijking met de doordeweekse consument, die zijn kar telkens vollaadt bij een bezoek aan de supermarkt, vooral shoppend met prijsvergelijkingen en goedkoopste producten in het achterhoofd.

Milieubewuste verbruikers zijn misschien wel verenigd in verenigingen voor natuurbehoud zoals Natuurpunt of BBL, maar hebben geen enkel stem in een gezaghebbend orgaan om de verpakkingsindustrie onder druk te zetten om meer ecologisch verantwoorde verpakkingen te gebruiken in plaats van moeilijk afbreekbaar plastiek, ondanks dit dikwijls ook verplicht is voor de veiligheid volgens de wet. 

Goede communicatie en massale maatschappelijk druk met een duidelijke visie, moeten wetgeving en verpakkingsindustrie doen inzien dat veranderingen in het voordeel van meer ecologisch handelen zich opdringen voor een betere natuur, milieu en klimaat. Lobby’s moeten zo onder druk worden gezet. Is dat utopisch?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s