Confederalisme: wat is dat, wat houdt dat in?

Standaard

In aanloop naar de federale verkiezingen van 13 juni wordt de kiezer om de haverklap geconfonteerd met het woord ‘confederalisme’. Heel veel mensen zullen wellicht niet weten wat die nieuwe staatsstructuur nu precies inhoudt en wat dan de gevolgen voor de gewone burger zal zijn. We vroegen aan Frieda Brepoels (N-VA) om het confederalisme eens in normale mensentaal uit te leggen.

Vandaag dreigen Vlaanderen en Wallonië neer te storten in wat ondertussen tot een heuse afgrond is uitgegroeid. Waarom? Omdat de huidige overlegstructuren hun beste tijd hebben gehad. Het federalisme zoals we dat nu kennen werkt niet meer. Wie zei er ook alweer dat “ons federaal model zijn limieten heeft bereikt”?

Vlaanderen en Wallonië verschillen te vaak en te grondig van mening over het sociaaleconomisch beleid, over justitie, over asiel en migratie, over verkeersveiligheid en over de financiering en de begroting. 

Twee democratieën

Het is daarom tijd voor iets anders. We moeten durven te veranderen om te bewaren wat we hebben. De N-VA wil met een confederaal model beter aansluiten op de realiteit zoals die vandaag bestaat in de feiten. Dit land kent twee aparte democratieën met eigen media en eigen onderwijskanalen die bovendien in een andere culturele setting de publieke opinie kneden. Op politiek vlak vertaalt dit zich in sterk uiteenlopende beleidskeuzes. Op federaal niveau leidt dit tot een impasse, en bijgevolg tot frustratie. Het asiel- en migratiebeleid is daarvan het meest in het oog springende voorbeeld. Maar ook op andere zeer concrete vlakken zoals de aanpak van jeugddelinquentie of de verkeersveiligheid zien we sterk uiteenlopende visies.  

De N‐VA stelt vast dat meer en meer Vlaamse partijen op een rationele en zakelijke manier de problemen van dit land bekijken en willen oplossen. Uiteraard doet ieder dat met zijn eigen invalshoeken, maar alleszins zijn de geesten in beweging. Zelfs Groen! heeft nu al een communautair programma.  

Binnen EU

Daar waar de andere partijen schipperen over waar ze naartoe willen met dit land, ziet de N-VA wel een duidelijk te volgen pad. Beide deelstaten in dit land moeten evolueren tot krachtige democratieën die binnen de Europese Unie antwoorden kunnen geven op de uitdagingen van deze tijd. De N-VA zet daarom écht in op het confederalisme, in tegenstelling tot het confederalisme “light” van andere partijen. Zo ademt het CD&V programma nog een volledige federale logica uit (“samenwerkingsfederalisme” in de woorden van premier Leterme). Wanneer we het tempo van de CD&V volgen, kunnen we het confederaal model pas binnen 100 jaar realiseren.  

Ook bij de Open VLD durven ze niet doordenken en veranderen. Zo kiest het VLD-confederalisme à la Vanhengel voor het onder curatele zetten van de Vlaamse begroting, maar niet voor het responsabiliseren van het federale niveau. We hebben sterk de indruk dat Open VLD kiest voor een confederalisme waarbij de deelstaten de lasten moeten dragen maar niet of slechts gedeeltelijk de hefbomen meekrijgen om die uitdagingen aan te pakken. Het is lastig dansen op één been, zoveel is duidelijk.  

Nog een ander voorbeeld: wie fiscale autonomie bepleit, zoals CD&V en Open VLD, moet ook de keerzijde van die medaille durven zien en dat is de overname van de historische Belgische staatsschuld door de deelstaten. Wie belastingen heft, moet ook verantwoordelijkheid durven nemen. De N‐VA is daar niet bang van op voorwaarde dat we dan ook alle hefbomen in handen krijgen om onze kinderen en kleinkinderen van die loodzware schuld te bevrijden. 

Confederalisme dus. Wij willen zichtbaar gestalte geven aan die twee andere “buzzwoorden”: Copernicaanse omwenteling. Die omwenteling moet de zaken in dit land omdraaien en de deelstaten alle bevoegdheden geven die relevant zijn om de grote uitdagingen van onze tijd doeltreffend aan te pakken. Op die manier voegen we de daad bij het woord. 

Geldstromen

Concreet moeten we het bord durven afvegen en de teller op nul zetten. Alle bevoegdheden gaan naar de deelstaten, alle geldstromen worden omgedraaid. Wat we samen willen blijven doen, financieren we via dotaties vanwege de deelstaten. Zo brengen we de Copernicaanse omwenteling het meest zichtbaar in beeld. Zeker voor de sociaaleconomische hefbomen is dit nodig. Om de toekomst van Vlaanderen én Wallonië veilig te stellen, vraagt de N-VA dat alle sociaaleconomische hefbomen en instrumenten in handen komen van de deelstaten. We vertrekken van de economische ambities die beide deelstaten voor zichzelf hebben uitgetekend. Dit is de allereerste keuze die we moeten durven maken in een toekomstgericht industrieel en economisch beleid. De inzet daarbij is duidelijk: het vrijwaren van de toekomst van de sociale zekerheid en de financiering van de vergrijzing. 

Solidariteit

Maar laat ons duidelijk zijn. De N-VA pleit in een confederaal model niet voor het stopzetten van de solidariteit. Als die op een transparante en efficiënte manier kan worden georganiseerd, dan blijven wij die solidariteit verdedigen. Maar we moeten dit ook nog financieel kunnen blijven opbrengen en dat houdt in dat we meer welvaart moeten creëren. Met de huidige structuren denderen we samen echter achteruit. Ook de sociale zekerheid moet daarom worden hervormd en op het niveau van de deelstaten worden gebracht zodat enerzijds beleidsvoerders verantwoordelijk worden gemaakt voor hun keuzes en anderzijds mensen verantwoordelijkheid opnemen om het systeem mee te helpen ondersteunen. 

En hoe wij tot dergelijk confederalisme gaan komen? De N-VA is ervan overtuigd dat onderhandelen moet, maar stelt vast dat de Belgische spelregels gericht zijn op het behoud van het status quo. Je kan pas iets veranderen in dit land als bijna iedereen JA zegt. Nu laten de spelregels toe om eindeloos te blokkeren. De N-VA roept daarom alle Vlaamse partijen op om eindelijk eens de handen in elkaar te slaan en aan één zeel te trekken. Alleen zo kun je iets veranderen in dit land.

Advertenties

6 gedachtes over “Confederalisme: wat is dat, wat houdt dat in?

  1. kok

    Ze mogen van mij beginnen met het confederalisme !
    En dan het seperatisme ook ! Het zou tijd zijn want met zo een premier zie ik het niet meer zitten! We zijn toch twee verschillende
    culturen en mentaliteiten waarom samen blijven .En volgens de premier is de vlaming toch de grote rassist en de schuldige van alles.

  2. Mark d'Hanens

    Wat eigenlijk fout is in België, er zijn veel te veel ministers, veel te veel partijen, zo erg zelfs, dat er veel te veel discussie ontstaat, met gevolg ruzie en nog eens ruzie, en daar heeft Bart De Wever groot gelijk in, wij moeten ALLEMAAL aan 1 zeel trekken ! Maar ja, wie ben ik, ik versta niets meer van hun politiek, er komen alleen maar nieuwe termen bij zoals ‘confederalisme, Copernicaanse, samenwerkingsfederalisme enz…. Wat gaan ze nog allemaal uitvinden ? Pfffff….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.